Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek trafić na osobę, z którą dosłownie nie dało się rozmawiać? Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek rozmawiać z osobą, która nie tylko zanudzała na śmierć, ale jeszcze denerwowała Cię swoim zachowaniem i musiałeś zmuszać się, aby wytrwać do końca?
Zgadnij co? Być może Ty też jesteś typem rozmówcy, którego ludzie odbierają w taki negatywny sposób. Być może Ty popełniasz błędy, które wręcz uniemożliwiają Ci komunikację z kobietami.
Dlatego poruszam ten temat, aby pomóc Ci zapobiec i ewentualnie wyeliminować błędy, które sprawiają, że nie potrafisz rozmawiać z kobietami lub że robisz to w niewłaściwy sposób.
5 zachowań, które zniechęca kobietę do rozmowy
1. Kłótnie
Lubisz spierać się z ludźmi? Lubisz udowadniać innym, że masz rację? Twoje zawsze musi być na wierzchu? Często zdarza się, że masz opinię odmienną od innych i koniecznie musisz to wyrazić?
Kiedy rozmawiasz z dziewczyną – szczególnie na początku znajomości – unikaj jak ognia sytuacji, gdy się z nią kłócisz lub spierasz o coś. Jeśli ona ma inne zdanie, np. na temat polityki, to nie zaczynaj polemizować, ale lepiej zmień temat, bo wkraczacie na niebezpieczną ścieżkę, która może prowadzić do wzajemnego zniechęcenia.
Kiedy pojawi się jakiś niewygodny temat albo zauważysz, że dziewczyna ma odmienne od Twojego zdanie, to po prostu wysłuchaj go i powiedz: “Wiesz co, cieszę się, że masz swoje zdanie na ten temat, to dobrze o tobie świadczy…” i przechodzisz do następnego tematu.
Pamiętaj, nawet jeśli udowodnisz jej swoją rację, to wcale nie wygrasz potyczki, ponieważ ona będzie się głupio czuła i zniechęci się do Ciebie. Szanuj drugą osobę i jej opinię, co nie znaczy, że musisz się ze wszystkimi zgadzać i swoje zdanie powinieneś mieć.
2. Porównywanie
Prędzej czy później dojdziesz do takiej sytuacji, gdy dziewczyna (lub jakaś bliska osoba) zacznie dzielić się z Tobą swoimi uczuciami. Mogą to być zarówno te dobre, jak i złe odczucia.
Jednak kiedy druga osoba dzieli się z Tobą swoimi smutkami, to przeważnie nie robi tego, aby usłyszeć od Ciebie radę, jak to rozwiązać. Bardziej chce wyżalić się i zostać wysłuchaną i zrozumianą.
Często mówi się, że ludzie chodzą do psychiatrów nie po to, aby rozwiązać swój problem, ale żeby wyżalić się mu i opowiedzieć, jakie ma problemy.
Przykładowo poznałeś dziewczynę, spotykacie się już jakiś czas, ale któregoś dnia widzisz, że jest trochę przygaszona i smutna. Pytasz, co się stało, a ona mówi:
“A wiesz, zaproponowałam szefowi w pracy projekt, nad którym długo siedziałam. To wiele dla mnie znaczyło i myślałam, że mnie pochwali i doceni inicjatywę. A on wyśmiał mój pomysł i powiedział, że traciłam tylko czas.”
Typowym błędem większości ludzi w takich sytuacjach jest klasyczne porównywanie czyichś problemów ze swoimi. Taka osoba zaczyna wtedy monolog w stylu: “To jeszcze nic, pamiętam jak mnie kiedyś szef załatwił ble ble ble ble” i zaczyna się licytowanie się, kto miał gorzej.
Jak sądzisz, jak będzie się czuła osoba, która chciała podzielić się z Tobą czymś ważnym dla niej, a Ty zaczynasz porównywać wszystko do siebie? Oczywiście źle.
Takim zachowaniem z miejsca niszczysz kontakt i więzi, które wcześniej nawiązaliście, a dodatkowo możesz jeszcze sprawić, że dziewczyna uzna Cię za osobę, z którą nie czuje “więzi” i będzie tracić zainteresowanie Tobą.
Zamiast porównywać jej problem do swoich przeżyć, skup się na tym, co mówi i słuchaj uważnie. Jeśli wysłuchasz, możesz zadać pytanie odnośnie tego, co powiedziała:
“Pewnie czujesz się zawiedziona tym wszystkim?” (zauważ, że pytanie w całości odnosi się do jej uczuć)
Jeśli widzisz, że ktoś chce podzielić się z Tobą czymś ważnym albo związanym z silnymi emocjami (smutek, radość) pozwól na to. Nie porównuj do siebie, nie opowiadaj, że Ty też miałeś taki problem, po prostu niech druga strona wyrzuci to z siebie.
